Ik las het eerste boek van Jasmien ergens in 2025. Meteen toen het uit was, en nadat ik al mijn tranen gedroogd had (ja, ik ben een emo’tje) ben ik haar gaan opzoeken. Bleek toch wel dat ze vlakbij een praktijk heeft. Ik ging meteen kijken of ik een consult kon inboeken. Dat kon… ten vroegste in mei 2026. Even getwijfeld, maar dan toch maar alles ingevuld en het verzoek ingediend.

Vandaag, 19 mei 2026 was het dan zo ver. Ik ging met een open visie naar de sessie van Jasmine vandaag. Ik wist van haar boeken wat ik kon verwachten, maar niet wie ik kon verwachten. En ik werd verrast. 2 personen die ik niet verwacht had, in geen 100 jaar, hadden een boodschap voor mij. Maar nog het meest magische moment was toen Jasmien plots begon over een hond, mijn lieve Lisa. Alles wat Jasmien vertelde was spot-on. Dingen die ze niet kon weten, die enkel Lisa haar kon influisteren. Tegen het einde vroeg ze of ik nog iemand wou “horen”. Ik bracht aarzelend uit dat ik graag iets zou horen van mijn zoontje die ik na 17 weken zwangerschap stil op de wereld gezet heb. Ik ging ervan uit dat hij te jong was geweest om te kunnen communiceren, maar Jasmien verzekerde mij van niet. En inderdaad. Ook over hem vertelde ze dingen die enkel hij en ik weten. Maar ze vertelde mij ook dat hij me wou laten weten dat hij niet gestorven is omdat ik ziek was geworden, maar omdat hij zelf medische problemen had, ze kon het zelfs redelijk goed benoemen. Ik had een heel klein beetje gehoopt dat ik iets over Lisa zou horen en over ons zoontje, en dat is gebeurd. Nadien kwam er een soort rust over mij. Het gaat goed met hen. Misschien, heel misschien, kan ik nu een klein beetje loslaten… al zal dat makkelijker gezegd zijn dan gedaan.

Intussen las ik ook al haar 2e boek. Ook daar heb ik van genoten. En ja… ook daar heb ik traantjes bij gelaten. Maar zo mooi geschreven. Heel echt. En nu ik zelf kan vergelijken met mijn eigen consult kan ik alleen maar bevestigen dat het er echt zo aan toe gaat zoals beschreven in haar boeken.

Ik kijk nu al uit naar het 3e boek dat er hopelijk (snel) komt. Inspiratie genoeg denk ik, want Jasmien is druk bezet, en terecht. En mocht ze nog inspiratie zoeken, hoewel ik niet denk dat mijn verhaal zo bijzonder was, mag ze mijn verhaal altijd gebruiken 😉

Liefde leeft raakte me meteen omdat de verhalen zo herkenbaar en zacht geschreven zijn. Toen Verbinding blijft uitkwam, voelde het alsof ik verder mocht wandelen op een pad dat ik eigenlijk niet wou verlaten. De manier waarop Jasmien uitlegt hoe tekens ontstaan en hoe onze dierbaren nog steeds dicht bij ons zijn, bracht me enorm veel rust. Deze reeks koester ik echt. Ik kan niet wachten op boek 3.

Wauw zoveel herkenning en duidelijkheid. Eindelijk een boek waar ik antwoorden vond. Ik heb een aantal geliefde al moeten afgeven maar het stuk over stilgeboren kindjes heeft me het meest geraakt en net die antwoorden gegeven waar ik al zo lang naar op zoek was. Het heeft me zoveel healing gebracht.